Gospodarka wodna w miastach

Według statystyk blisko połowa osób na świecie zamieszkuje obszary miejskie. Do roku 2050 wskaźnik ten ma wzrosnąć nawet do dwóch trzecich. Rolnictwo na obszarach około-miejskich musi rywalizować z przemysłem i gospodarstwami domowymi o bezpieczne dostawy czystej wody, podczas gdy tradycyjne źródła wody są zanieczyszczane miejskimi ściekami.  Obszary wiejskie często nie odnajdują alternatywy dla miejskich oczyszczalni ścieków i używają zanieczyszczonej wody do nawadniania upraw. Od rozwoju systemu oczyszczania ścieków zależy więc stopień zagrożenia dla zdrowia konsumentów. Miejskie ścieki mogą zawierać różnorodne zanieczyszczenia. Zazwyczaj są wśród nich ścieki z kuchni i toalet, jak również woda deszczowa. Woda taka zazwyczaj zawiera nadmierną ilość składników odżywczych i soli, jak również szeroką gamę patogenów. Mogą być w niej także obecne metale ciężkie, antybiotyki oraz substancje rakotwórcze.

Wiele krajów rozwijających się gospodarczo ma póki co słabo rozwinięte systemy oczyszczania ścieków. Woda stosowana do nawadniania upraw nie rzadko bywa zanieczyszczona ściekami z gospodarstw czy fabryk. Najbardziej niebezpieczne są bakterie, wirusy, robaki pasożytnicze, które bezpośrednio szkodzą rolnikom, a pośrednio konsumentom. Działania w kierunku zmniejszenia i wyeliminowania zanieczyszczeń mogą przyczynić się do ratowania życia i poprawy jego jakości. Obecnie stosowane odejście wielobarierowy (ang. multiple-barrier approach) obejmuje analizę procesu produkcji żywności od uprawy do sprzedaży plonów na rynkach i konsumpcji oraz ustalenie, na których etapach możliwe jest zastosowanie barier powstrzymujących zanieczyszczenia gospodarki wodnej.

Należą do nich:
-wprowadzanie bezpieczniejszych metod nawadniania,
-promocja oczyszczania ścieków w gospodarstwach rolnych,
-właściwe sposoby mycia warzyw i owoców w punktach sprzedaży i restauracjach,
-unieszkodliwianie patogenów.